Marian Anderson (27 Februarie 1897 - 8 April 1993)[1] was 'n Amerikaanse contralto. Sy het 'n wye verskeidenheid musiek uitgevoer, van opera tot Afro-Amerikaanse geestelike musiek. Anderson het tussen 1925 en 1965 saam met bekende orkeste in groot konsert- en voordraglokale in die Verenigde State en Europa opgetree.
Anderson was in die middel van die twintigste eeu 'n belangrike figuur in die stryd om Afro-Amerikaanse kunstenaars om rassevooroordele in die Verenigde State te oorkom. In 1939 tydens die era van rasseskeiding , het die Daughters of the American Revolution (DAR) geweier om Anderson toe te laat om voor 'n geïntegreerde gehoor in die DAR Constitution Hall in Washington, D.C. te sing. Die voorval het Anderson in die kollig van die internasionale gemeenskap geplaas op 'n ongewone vlak vir 'n klassieke musikant. Met die hulp van Eerste Dame Eleanor Roosevelt en haar man President Franklin D. Roosevelt, het Anderson op Paassondag, 9 April 1939, 'n baie bekroonde buitelugkonsert op die Lincoln Memorial trappe in die hoofstad uitgevoer. Sy het voor 'n geïntegreerde skare van meer as 75 000 mense en 'n radiogehoor in die miljoene gesing.
Op 7 Januarie 1955, word Anderson die eerste Afro-Amerikaner wat by die Metropolitan Opera optree. Daarbenewens het sy as 'n afgevaardigde by die Verenigde Nasies se Menseregtekomitee en 'n welwillendheidsambassadeur vir die Amerikaanse departement van die Staat gewerk en konserte oor die hele wêreld aangebied. Sy het in die 1960's aan die burgerregtebeweging deelgeneem en in 1963 by die March on Washington for Jobs and Freedom gesing.
<ref>
tag; no text was provided for refs named NYT